Κυριακή, 4 Μαρτίου 2012

ΨΕΜΑΤΑ.

Βάλε με στον τοίχο και άρχισε να με πυροβολείς.
Χτύπησέ με όπου πονάω περισσότερο... είτε με μαχαίρια είτε με προσβολές και αναμνήσεις που ματώνουν, δεν με νοιάζει.
Ξερίζωσέ μου την καρδιά, κάνε την θρύψαλα και πέταξέ τη στα σκυλιά.
Φύγε ξαφνικά, χωρίς εξήγηση και άφησέ με γυμνή και μόνη, να αναρωτιέμαι και να σε περιμένω.


Αλλά μην μου πεις ψέματα.

Ένα πράγμα σου ζήτησα μόνο... ειλικρίνεια.

Μπορεί να δυσκολεύομαι να δημιουργήσω σχέσεις, ίσως να μην μπορώ να δώσω όσα πρέπει, ίσως να μη δίνομαι... αλλά νιώθω. Και το ξέρεις. Ποτέ δεν σου το είπα, αλλά το ήξερες... Ήσουν ό,τι πιο κοντινό στο "φίλο" είχα τα τελευταία χρόνια... Έτσι πίστευα. Μπορεί να μην είχαμε την κλασική σχέση "φίλων", αλλά ήξερες πόσο σε υπολόγιζα, πόσο σε εκτιμούσα... Πόσο σε ήθελα πλάι μου... Πόσο μου άρεσαν οι συζητήσεις μας και οι σιωπές μας...
Πώς μπόρεσες; Γιατί; Εδώ και ενάμιση χρόνο, το μόνο που μου έλεγες ήταν ψέματα. Ψέματα, ψέματα και πάλι ψέματα. Και την ίδια στιγμή, με συμβούλευες να εμπιστευτώ τους ανθρώπους... Πόσο ειρωνικό... Και μετά μου λες ότι δεν αντέχεις τη δική μου ειρωνεία!


Μακάρι να μπορούσα να σε βρίσω. Να σε φτύσω στο πρόσωπο και να σου πω πως δεν θέλω να σε δω ποτέ ξανά. Να σε χτυπήσω τόσο δυνατά που να ματώσουν και οι γροθιές μου και το αγγελικό σου πρόσωπο. Και μετά να φύγω μακριά και να μη σε ξαναδώ ποτέ πια.


Μα, το μόνο που θέλω είναι να με πάρεις αγκαλιά, να μου χαϊδέψεις τα μαλλιά και να μου πεις πως κάπου έγινε κάποιο λάθος... Να βρεις ένα παραμύθι -κι ας είναι και κακοφτιαγμένο - και να με βάλεις μέσα...




Μακάρι να μπορέσεις να βρεις μια καλή δικαιολογία... Σε παρακαλώ, δεν θέλω να σε χάσω...
Σε παρακαλώ, πείσε με πως κάνω λάθος!
Ή, τουλάχιστον, πες μου γιατί μου φέρθηκες έτσι...




Δεν φαντάζεσαι πόσο πονάει...

34 σχόλια:

  1. ισως, μερικες φορες, καποιοι ανθρωποι, δεν αξιζουν, οσο νομιζουμε..δεν εκτιμουν, τη θεση που τους εχουμε δωσει...
    απομακρυνομαστε..

    ...καλη βδομαδα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ίσως...
      Τελικά το πιο δύσκολο είναι να βρεις τη δύναμη για να απομακρυνθείς...
      Καλή σου μέρα, Ηλία:)

      Διαγραφή
  2. Διαβάζοντας την προηγούμενη ανάρτηση αλλά και τούτη νιώθω να μπερδεύομαι ακόμη περισσότερο! Αν μείνω σε αυτή ίσως τα πράγματα να είναι πιο σαφή... αλλά διακρίνω μια νοητή σύνδεση μεταξύ των δύο.

    Τα ψέμματα είναι άσχημα πράγμα, γιατί σε κάνουν να ζεις στην πλάνη... κι οι σιωπές δεν ξέρω στα αλήθεια αν είναι καλές ή απλά βολεύουν... κάποιες στιγμές (κρίνοντας από τον εαυτό μου) οι σιωπές μου εμφανίζονται όταν δεν είμαι ξεκάθαρος... όταν δε θέλω να πω ψέματα κ ύστερα νιώθω ότι το ψέμα ειπώθηκε. Αυτό το αίσθημα σου αφήνει κάποιες φορές η σιωπή...

    Θα έλεγα να τρέξεις μπροστά, να φύγεις από την τωρινή κατάσταση κι έπειτα όταν ο καιρός θα έχεις κάπως απαλύνει το υπάρχον συναίσθημα να σκεφτείς σε βάθος τα του παρόντος χρόνου... Τώρα δεν ωφελεί!

    Με το λογισμό μου να σε συντροφεύει σου στέλνω την καλημέρα μου

    Αυτό για σένα (να το δείς!!!!)
    http://youtu.be/PZ6lrOtV8as

    Το βίντεο για τις σκέψεις που γέννησαν οι δυο τελευταίες αναρτήσεις. Φιλώ σε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν έχεις άδικο, μία σύνδεση μεταξύ των δύο αναρτήσεων υπάρχει...
      Οι σιωπές ίσως πράγματι κάποιες φορές να είναι απλά η εύκολη λύση, το πιο βολικό... ίσως εγώ να τις παρερμήνευσα...
      Το είδα το βίντεό σου και πολύ μου άρεσε...
      Τα φιλιά μου και την καλημέρα μου!

      Διαγραφή
  3. so gladd I discovered your blog! :D

    τι υπέροχο άρθρο!κι έχεις απόλυτο δίκιο σε ό,τι πεις!

    *καλό σου απόγευμα! =)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Το ψέμα είναι ύπουλο... παρόλαυτα πολλές φορές το αποζητούμε και εμείς οι ίδιοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ΧΑ! Τα' χω περασει αυτα απο πρωτο χερι!
    και μονο ενα εχω να σου πω, ανθρωποι σαν και αυτους που ειναι διπλα σου με ψεμματα δεν αξιζουν να υπαρχουν στη ζωη σου!
    δεν αξιζουν καν να τους αφιερωσεις ενα ποστ!
    Θα το δεις σε λιγο καιρο αυτο..
    τοσο καιρο αγαπουσες ενα ψεμα!
    Μπορει να φαινονται πολυ κυνικα αυτα που γραφω αλλα εχω ζησει παρομοια και χειροτερη κατασταση και εχω γινει πολυ σκληρη σε οτι αφορα τετοια θεματα, αληθεια.

    καλο σου βραδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ξωτικό μου, έχεις τόσο δίκιο...
      Τώρα -μετά από δύο μήνες- το βλέπω κι εγώ...

      Διαγραφή
  6. Το θέμα είναι νομίζω ,να μη γίνει!Αν γίνει ,όποια αιτιολόγηση της κατάστασης κι αν ψάξουμε,όποια κι αν μας δώσουν δεν αλλάζει τίποτα!Τα λόγια έχουν ειπωθεί,η πράξεις έχουν πάρει σάρκα και οστά...δεν είναι καθόλου εύκολο , αλλά για σκέψου πόσες ευκαιρίες να δώσουμε!!!
    Όνειρα γλυκά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λία μου, πράγματι είναι δύσκολο να δώσεις δεύτερη ευκαιρία, να εμπιστευτείς ξανά από την αρχή... Αλλά θέλει και τόση δύναμη για να μην το κάνεις...

      Διαγραφή
  7. την ειλικρίνεια δεν την ζητάμε..είναι αυτονόητη ανάμεσα στις σχέσεις των συντρόφων ειδικά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν ξέρω τι να απαντήσω σ' αυτό το σχόλιο. Μ' έπιασες απροετοίμαστη, σκοτεινέ μου ήλιε!
      Και έχεις τόσο δίκιο!

      Διαγραφή
  8. καταλαβαίνω.. όντως γιατί?
    θα περάσει κι αυτό όπως περνάνε όλα, απλώς περίμενε λίγο και να εμπιστεύεσαι που και που, δεν ξέρω ποιόν θα το νιώσεις,όταν θα σαι έτοιμη. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν υπάρχουν απαντήσεις σε αυτά τα "γιατί". Ή, πιο σωστά, έχω ακούσει τόσες πολλές απαντήσεις που δεν θέλω να ακούσω καμία παραπάνω...
      Σ' ευχαριστώ. Καλή σου μέρα:)

      Διαγραφή
  9. Είναι άσχημο να σου λένε ψέμματα...
    Τα ψέμματα πληγώνουν..
    Τα ψέμματα σκοτώνουν...Σκοτώνουν τη σχέση, τα συναισθήματα, εσένα τον ίδιο!
    Στο χέρι σου είναι.
    Αποχωρείς;
    Συγχωρείς;
    Ζεις στο ψέμα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα ψέματα σκοτώνουν...
      Όλοι το ξέρουμε πως η σωστή απόφαση είναι η πρώτη -να φύγεις.
      Μα πονάει... :/

      Διαγραφή
  10. Πόσο πολύ σε νιώθω... Είναι πολύ άσχημο να σου λένε ψέματα... πόσο μάλλον άτομα τα οποία αγαπάς τόσο...

    καλώς σε βρήκα:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ακριβώς έτσι νιώθω απόψε. Ζήτησα μόνο να ξέρω το τέλος όταν έλθει και όχι ν ακούσω ψέμματα μέχρι να το υποθέσω αλλά φαίνεται δεν άξιζα για τόσο. Ετσι σε λίγα λεπτά μέσα τον έκλεισα απ'εξω απ'τη ζωή μου και αφού κλειδαμπάρωσα γερά ελπίζω αυτή τη φορά, εμεινα μέσα να κλαίω τα σ'αγαπώ και τα αλλα πολλά του ψέμματα. Καλή σου νύχτα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν πιστεύω πως είσαι εσύ αυτός που δεν άξιζε...
      Ελπίζω τώρα τα πράγματα για σένα να έχουν φτιάξει..:)

      Διαγραφή
  12. Ακόμη κι αν δεν με πιστέψεις,δεν φαντάζεσαι πόσο πολύ σε νιώθω.
    Αυτά τα ψέματα που μου λένε οι άλλοι με έχουν καταστρέψει,με έχουν κάνει κάποια άλλη,με έχουν κάνει να μην εμπιστεύομαι καν τη σκιά μου.
    Πονάνε πολύ.Δεν ξέρω,δεν μπορώ να σου πω πως όλα θα πάνε καλά γιατί δεν έχω τη δύναμη να το πω ούτε σ' εμένα.
    Λυπάμαι που το βιώνεις κι εσύ τόσο έντονα:|

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Πφφ,έχεις δίκιο.
    Αυτά τα ψέματα είναι τόσο καταστροφικά και πονάνε τόσο πολύ:|
    καλό σκ!*

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. mhn perimenis gia dikaiologies, mhn pligonis moni su ton eafto su.....
    kalispera!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχεις δίκιο, οι δικαιολογίες είναι περιττές.
      Η αλήθεια είναι βέβαια πως κάθισα να τις ακούσω, αλλά άκουσα τόσα πολλά παραμύθια που μπερδεύτηκα περισσότερο...
      Καλημέρα! :)

      Διαγραφή
  15. καλημερα και καλο μηνα...

    συγνωμη για το μηνυμα που στελλω , ντρεπομαι που το στελλω, (θα μου πεις αφου ντρεπεσαι γιατι στελλεις κι εχεις δικιο), δεν θελω να το παρεις ως υποχρεωση να λαβεις μερος στον πρωτο δελφινο διαγωνισμο μου (διαγωνισμο δημιουργιας) απλα σε ενημερωνω.. αν σε ενδιαφερει διαβασε εδω http://delfinaki-sunset.blogspot.com/2012/03/blog-post_4.html

    αν δε θες να λαβεις μερος δεν υπαρχει προβλημα

    ευχαριστω για το χρονο και τη κατανοηση σου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δελφινάκι μου, δυστυχώς το είχα αφήσει το blog για δύο μήνες κι έτσι έχασα το διαγωνισμό...

      Διαγραφή
  16. φανταζομαι πόσο πονάει..
    ακριβώς έτσι νιώθω και εγώ... ακόμη και αν γινει ειλικρινείς μαζί σου.. ακόμη και αν καταλάβει το λάθος.. πως ξανα εμπιστεύεσαι μετά;
    πως πιστεύεις;

    πλ όμορφο μπλογκ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχεις απόλυτο δίκιο, είναι πολύ δύσκολο να εμπιστευτείς ξανά έναν άνθρωπο που σε έχει κοροϊδέψει με τέτοιο τρόπο...
      Σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!

      Διαγραφή
  17. Ax ανθρώπινη φύση... αυτό που όλα είναι μπροστά μας και εμείς περιμένουμε το κάτι διαφορετικό που θα μας πει πως είναι όλα αλλιώς... και δυστυχώς ξέρουμε και την κατάληξη σε τέτοιες καταστάσεις...
    Προσωπικά να πω πως στο παρελθόν ήμουν από αυτές που έβλεπα αλλά ήθελα να το ζήσω όσο κρατήσει και όσο αντέχω.... και μετά μου τελειώνε....αλλά με τελειώνε και μένα...
    Σίγουρα τέτοιοι άνθρωποι δεν αξίζουν και το μέλλον μας περιμένει για να μας αποδείξει ότι κάπου έξω υπάρχουν ακόμα άνθρωποι...:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι... η κατάληξη ήταν προφανής... για όποιον ήθελε να τη δει...
      Σε νιώθω.

      Διαγραφή